Odpowiedzialni Cyfrowo

• • • Projekt edukacyjny - Szkoła Odpowiedzialna Cyfrowo
    • Wpływ urządzeń ekranowych na dojrzewający mózg
    • Dlaczego ważne jest, aby nasze dzieci miały swoje obowiązki?
    • Internet a zachowania samobójcze młodzieży – zrozumieć aby zapobiec
    • Motywacja nastolatków - jak wspierać motywację nastolatka w czasach scrollowania i natychmiastowej gratyfikacji
    • Higiena cyfrowa, fonoholizm & smartfony dla dzieci
    • „Nie pasuje do systemu – i co z tego? O sile i wyzwaniach neuroróżnorodności w szkole”
    • Zdrowie psychiczne młodzieży, jak o nie zadbać?
    • SKALA FONOHOLIZMU - Problemowego Korzystania ze Smartfona GOTOWA!!!
    • Wpływ mediów społecznościowych na zaburzenia odżywiania nastolatków
    • Wychowanie cyfrowe dzieci. Najczęstsze błędy rodzicielskie CZĘŚĆ 1.
    • Samopomoc i wsparcie psychiczne dla rodziców
    • Skala Higieny Cyfrowej
    • Przygotowanie do drogi, czyli rola rodzica w kształtowaniu poczucia własnej wartości u dziecka
    • Na czym polega proces naśladowania?
    • Uporządkowana przestrzeń
    • Jak rozmawiać z osobą w depresji
    • Przygotowanie do drogi, czyli rola rodzica w kształtowaniu poczucia własnej wartości u dziecka
    • Zdrowie psychiczne dzieci i młodzieży. Jak być dobrym rodzicem
    • Stres i jego kontrola okiem neuronauki
    • Jak wspierać nastolatków ....
    • Rola rodziców w procesie wchodzenia dziecka w świat cyfrowy
    • Internet a zachowania samobójcze młodzieży – zrozumieć aby zapobiec
    • Jak budować odporność psychiczną u dziecka?
    • Dlaczego kontakt z naturą jest nam potrzebny?
    • Lektura obowiązkowa dla każdego rodzica. Rozmawiamy o uzależnieniach od nowych technologi

• • • • Dlaczego ważne jest, aby nasze dzieci miały swoje obowiązki?

      • • Obowiązki uczą odpowiedzialności: Kiedy dziecko ma „swoje” rzeczy do zrobienia – np. podlewanie kwiatów, odkładanie zabawek, pomoc przy nakrywaniu do stołu – dostaje jasny komunikat: „Ufam Ci, dasz radę, jesteś ważną częścią naszej rodziny”.

        • Dają poczucie sprawczości i wiary w siebie: Dla nas to minuta roboty, ale dla dziecka odłożenie prania do kosza czy posprzątanie biurka to sygnał: „Umiesz, potrafisz, robisz coś dorosłego”. To buduje pewność siebie lepiej niż niejeden komplement.

        • Uczą współpracy, a nie obsługi: Dziecko widzi, że dom „się nie robi sam” – każdy coś dokłada od siebie. To procentuje później: w szkole, w pracy, w relacjach. Łatwiej wtedy zrozumieć, że bycie w grupie oznacza też branie odpowiedzialności.

        • Pomagają ogarniać codzienność: Proste obowiązki to pierwsza lekcja organizacji: pamiętania, planowania, kończenia zadań. To bardzo praktyczny „trening życia”.

        ---

        A co się dzieje, jeśli dziecko nie ma żadnych obowiązków?

        • Może zacząć wierzyć, że „wszystko się robi samo” – pranie magicznie ląduje w szafie, talerze znikają ze stołu… Zderzenie z rzeczywistością przychodzi późno i bywa bolesne.

        • Trudniej mu wziąć odpowiedzialność za swoje sprawy: lekcje, bałagan w pokoju, zobowiązania wobec innych. Zamiast „co mogę zrobić?”, pojawia się „kto jest winny?”.

        • Może pojawić się mniejsze poczucie własnej wartości – skoro nigdy nic „na serio” mu nie powierzamy, to łatwo o myśl: „Pewnie sobie nie poradzę”.

        • Rodzice często zaczynają wymagać nagle, gdy dziecko jest już starsze – a wtedy pojawia się bunt, frustracja i kłótnie, bo dla dziecka to brzmi jak niesprawiedliwa zmiana zasad w trakcie gry.

        ---

        Dobra wiadomość jest taka, że obowiązki wcale nie muszą być ciężarem. Kilka prostych sposobów, żeby działało to fajnie:

        • dopasowanie obowiązków do wieku (co innego 5-latek, co innego 12-latek),

        • start od małych, bardzo konkretnych zadań („codziennie po kolacji odkładasz swoje naczynia do zlewu”),

        • zamiana w zabawę, wyzwanie, wspólny projekt zamiast rozkazu,

        • chwalenie wysiłku, a nie perfekcji – nie poprawianie wszystkiego od razu po dziecku (jak ja mam to w zwyczaju cholera).

        Jeśli będziemy traktować obowiązki jako sposób na danie dziecku sprawczości i zaufania, a nie tylko „robotę do zrobienia”, to naprawdę mogą stać się czymś, co je wzmacnia – a przy okazji trochę odciąża dorosłych.